Aksi belirtilmedikçe tüm yazı ve resimler şahsıma ait olup izinsiz kullanılmaması rica olunur efenim.

20 Haziran 2012 Çarşamba

Kalemle yazılmayan kelamlar

Buralara uğramıyor bir kelam yazmıyorsam sebebi kayda değer bir şey olmadığındandır. Görgüsüzce ne yediğimi mi yazayım, yoksa ne giydiğimi mi? İkisine de zerre önem vermiyorum. Üstelik bunların teşhirini de dediğim gibi görgüsüz buluyorum. Yalnız ne yediğini önemsemeyen bir insan için hiç de zayıf değilim. Acaba giydiğime önem vermeyişim de bundan mıdır diye sorgulayarak kendimi ters köşeye yatırıyorum tam da şu anda. Kendimle yaptığım boks maçları bitmeden devam ediyor.

Arada 33 yaşıma bastım. Bu dünya üzerinde azımsanmayacak bir 32 sene bırakmış bir insan olarak söyleyebilirim ki yazmak için birikimi olması gerekli insanın. Dolu dolu yaşanmış bir hayattan yazacak çok hikaye çıkar. İlla da otobiyografi olması gerekmiyor. Senin hayatınn kesiştiği her farklı hayat, mekan ve zaman sende hikayelere dönüşecek tohumlar bırakıyor.

Anlayacağın üzere yazmamak için yeni bahanem dünya üzerinde geçirdiğim 32 senenin çoğunlukla boşa geçmiş ve kağıt üzerinde filizlenecek canlı tohumlar bırakmamış olması. Sırf hayal gücü ile olmuyor sanrım bu işler. Hayallerini zorlayıp bir karakter yaratırsın da o karakteri ete kemiğe büründürebilir misin? Olmuyor, içi boş kalıyır. O yüzden sanırım 2-3 çocuk hikayesinden ileri gidemeyişim. Tanrım nasıl kıskanıyorum yazabilenleri.

Son 2 gündür Chelsea Oteli'nde kalıyordum. Bohemliğin dibine vurdum, cizgili kayık yakalı shirtlerimi giyip bir beatnik olup çıktım. Saçlarımı bir makası kaptığım gibi kestim. Remington daktilomda ölmüş şairlerin anısına şiirler yazdım. Sararmış kağıtlarını kazıyıp, duvarları beyaza boyadım. Kocaman camların içeri doldurduğu ışık kaybolmadan siyah beyaz fotoğraflar çektim. Yazı masamın başucundaki sandalyenin kolunu dikkatsiz bir sigara külüyle yaktım. Açılan deliğin üstünde parmağımı gezdirip yanık uçlarını görmeden keşfettim. Jim Morrison'ın mezarının başında şarkı söyledim.

Patti Smith'in Çoluk Çocuk'unu okudum. Yukarıda italik italik kitaba refere ediyordum. Çok acaip hayatlar var bu dünyada. Çok acaip.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...